Actividade 56: Os trastornos mentais.

 As enfermidades mentais afectan aos procesos afectivos e cognitivos, ao comportamento, ao estado anímico e ao propio pensamento. Na sociedade actúal, co seu ritmo frenético, algúns deses transtornos adquiren unha gran importancia como no caso das ansiedades (como as fobias), nas alteracións das condutas alimentarias (por exemplo, a anorexía), nos transtornos de estado de ánimo (como as depresións) e moitos outros.

Tes que escoller tres enfermidades mentais de distinta índole. De cada unha describe:

- Tipo ou categoría do transtorno.

- Descrición do transtorno.

- Incidencia na poboación (preferiblemente no caso de España).

A ansiedade é un sentimento de medo, temor e inquietude. Pode facerche suar, sentirse inquedo e tenso e ter palpitacións. Pode ser unha reacción normal ao estrés. Por exemplo, pode sentirse ansioso cando se enfronta a un problema difícil no traballo, antes de facer unha proba ou antes de tomar unha decisión importante. Aínda que a ansiedade pode axudarche a afrontar, ademais de darche un impulso de enerxía ou axudarche a concentrarte, para as persoas con trastornos de ansiedade o medo non é temporal e pode ser abafador.

Os trastornos de ansiedade son condicións nas que a ansiedade non desaparece e poden empeorar co paso do tempo. Os síntomas poden interferir coas actividades diarias, como o rendemento no traballo, a escola e as relacións coas persoas.

Hai varios tipos de trastornos de ansiedade, incluíndo:

Trastorno de ansiedade xeneralizada: as persoas con este trastorno preocúpanse por problemas comúns como a saúde, o diñeiro, o traballo e a familia. Pero as súas preocupacións son excesivas e téñenas case todos os días durante polo menos 6 meses

Trastorno de pánico: as persoas con trastorno de pánico sofren ataques de pánico. Son momentos repentinos e repetidos de medo intenso sen perigo aparente. Os ataques prodúcense rapidamente e poden durar varios minutos ou máis

Fobias: as persoas con fobias teñen un medo intenso a algo que supón pouco ou ningún perigo real. O teu medo pode ser ás arañas, a voar, ir a lugares con moita xente ou estar en situacións sociais (coñecida como ansiedade social).

Trastorno de ansiedade que afecta ao 6,7% da poboación (8,8% en mulleres, 4,5% en homes). Se se inclúen "sinais/síntomas de ansiedade", a cifra alcanza o 10,4%.

----------

O Trastorno Obsesivo Compulsivo (TOC) caracterízase por un patrón de pensamentos e medos non desexados (obsesións) que provocan comportamentos repetitivos (compulsións). Estas obsesións e compulsións interfiren nas actividades cotiás e provocan un gran sufrimento emocional.

Podes tentar ignorar ou deter as túas obsesións, pero iso só aumenta o teu sufrimento emocional e a túa ansiedade. Finalmente, sente a necesidade de realizar actos compulsivos para tratar de aliviar o estrés. A pesar dos esforzos por ignorar ou desfacerse dos pensamentos ou impulsos que che molestan, volven unha e outra vez. Isto leva a comportamentos máis ritualistas, o círculo vicioso do trastorno obsesivo-compulsivo.

Adoita centrarse en certos problemas, por exemplo, un medo excesivo a infectarse con xermes. Para aliviar os medos á contaminación, podes lavar as mans de forma compulsiva ata que estean rachadas.

O trastorno obsesivo-compulsivo ten unha prevalencia do 1,1‰ en ambos os sexos, aínda que presenta un predominio masculino entre os 15 e os 25 anos. - A psicose no seu conxunto afecta ao 1,2% da poboación (1,4% mulleres, 1,1% homes).

----------

O trastorno bipolar, antes chamado "depresión maníaca", é unha enfermidade mental que provoca cambios de humor extremos que inclúen altos (manía ou hipomanía) e baixos (depresión).

Cando te deprimes, podes sentirte triste ou desesperado e perder interese ou pracer na maioría das actividades. Cando o teu estado de ánimo cambia a manía ou hipomanía (menos extrema que a manía), podes sentirte eufórico, energizado ou inusualmente irritable. Estes cambios de humor poden afectar o sono, a enerxía, o nivel de actividade, o xuízo, o comportamento e a capacidade de pensar con claridade.

Os episodios de cambios de humor poden ocorrer raramente ou moitas veces ao ano. Aínda que a maioría das persoas teñen síntomas emocionais entre episodios, algúns poden non ter ningún.

Aínda que o trastorno bipolar é unha condición permanente, pode controlar os cambios de humor e outros síntomas seguindo un plan de tratamento. Na maioría dos casos, o trastorno bipolar trátase con medicamentos e apoio psicolóxico (psicoterapia).

O trastorno bipolar afecta ao 2% da poboación en España e o seu diagnóstico pode tardar ata 10 anos.